ಮರದಲ್ಲಿ ಶವ ನೇತಾಡುತ್ತಿದೆ

 ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ, ನಮ್ಮ ಎಲ್ಲಾ ಮಕ್ಕಳು ಸರ್ಕಾರಿ ಕನ್ನಡ ಮಾಧ್ಯಮ ಶಾಲೆಗಳಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಹೊಡೆಯುವುದು, ಓಡುವುದು, ಬಿದ್ದು ನಗುವುದು—ಹೀಗೆಯೇ ದಿನವಿಡೀ ಕಾಲ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ನಂತರ, ಕಾಲ ಬದಲಾಗಿತು! ಎಲ್ಲರೂ ಖಾಸಗಿ ಅಥವಾ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಮಾಧ್ಯಮದ ಕಡೆಗೆ ಓಡಲಾರಂಭಿಸಿದರು. ಹಳೆಯ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ 400-600 ಮಕ್ಕಳು ಇದ್ದರೂ, ಶೌಚಾಲಯ ಮಾತ್ರ ಒಂದೇ ಇದ್ದಿತು.ಆಗ, ಎಲ್ಲಾ ಮಕ್ಕಳು ಹತ್ತಿರದ ಮೈದಾನಕ್ಕೆ, ಅಂದರೆ ಕಾಡಿನೊಳಗೆ, ಶೌಚಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಒಂದು ದಿನ, ಯಾರೋ ಮರದಲ್ಲಿ ತೂಗುತ್ತಿರುವ ಶವವನ್ನು ನೋಡಿದರು. ಮಕ್ಕಳು "ಅಯ್ಯೋ ದೇವರೇ! ಏನಿದು?" ಎಂದು ಭಯದಿಂದ ಬೆಚ್ಚಿಬಿದ್ದರು. ಯಾರೂ ಹೊರಗೆ ಹೋಗಲು ತಯಾರಿರಲಿಲ್ಲ.

ಎರಡು ದಿನಗಳ ನಂತರ, ಈ ಸುದ್ದಿ ಶಿಕ್ಷಕರಿಗೆ ತಲುಪಿತು. "ಮರದಲ್ಲಿ ಶವ ನೇತಾಡುತ್ತಿದೆ" ಎಂಬ ಸುದ್ದಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹಬ್ಬಿತ್ತು.ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಶಾಲಾ ಶಿಕ್ಷಕರು ಬುದ್ಧಿವಂತರು! ಪಂಚಾಯತ್ ಸದಸ್ಯರನ್ನು ಕರೆದು "ನೋಡ್ರಪ್ಪ, ಏನದು?" ಎಂದು ವಿಚಾರಿಸಿದರು.

ಪಂಚಾಯಿತಿ ಸದಸ್ಯರು ಬಂದು ಪರಿಶೀಲನೆ ಮಾಡಿದಾಗ, ಮಸ್ತು ಗಲಾಟೆ. "ಇದು ಶವವಲ್ಲಪ್ಪಾ, ಈ ತಾಳೆ ಎಲೆಗಳೋ ತೂಗುತ್ತಿದೆ!" ಎಂದರು.

ಎಲ್ಲ ಮಕ್ಕಳು, "ಏನಪ್ಪಾ, ತಾಳೆ ಎಲೆಗಳನ್ನೇ ನೋಡಿ ಬೆಚ್ಚಿಬಿದ್ದಿದ್ದೆವು!" ಎಂದು ನಕ್ಕಾಡಿದರು.

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

ದೂರದ ಅಭಿಲಾಷೆಯಿಂದ, ಇರುವುದುನು ಮರೆತೇವಾ?

Image
 ಎಷ್ಟು ವಿಚಿತ್ರ ಅಲ್ವಾ! ನಾವು ದಿನಚರಿಯಲ್ಲೇ ವಿಶ್ರಾಂತಿಗಾಗಿ ಮಾಲ್ಡೀವ್ಸ್, ಮಲ್ಲಿಗೆಂದು ಲಕ್ಷಾಂತರ ರೂಪಾಯಿ ಖರ್ಚು ಮಾಡಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಆದರೆ ಒಂದು ಅಡಿ ದೂರದಲ್ಲಿರುವ ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಅಂಗಳದಲ್ಲೇ ಇರುವ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನಾದರೂ ನೋಡಿದ್ದೇವಾ? ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಓಡಿದ ಜಾಗವನ್ನೆಲ್ಲ ಮರೆತುಬಿಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ. ಆಗ ನಡೆದ ದಾರಿಯನ್ನು ಮರೆತುಹೋಗಿದ್ದೇವೆ. ವಾಹನಗಳಲ್ಲಿ ಓಡುತ್ತಾ ನಾವು ನಡೆವುದನ್ನೇ ಮರೆತುಬಿಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ. ಕಾಲಿನಲ್ಲಿ ಮಣ್ಣಿನ ಸ್ಪರ್ಶವೇ ಇಲ್ಲದಂತಹ ಜೀವನ ಶೈಲಿಯಾಗಿದೆ. ಅಯ್ಯೋ! ಪ್ರಕೃತಿ ಹಗಲು ರಾತ್ರಿ ಕರೆಯುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಅದರ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ನಾವು ಕಂಡ ಸುಖ, ನೆಮ್ಮದಿ ಎಲ್ಲವೂ ಈಗ ಕಣ್ಣಿನ ಸ್ಪರ್ಶ ರೇಖೆಯ ಹಿಂದೆ ಸೆರೆಯಾಗಿವೆ. ಹಳೆಯ ನೆನಪುಗಳು ಒಂದಷ್ಟು ಹೂವಿನ ಪರಿಮಳದಂತೆ ಮರಳುತ್ತವೆ – ಬಾಲ್ಯದ ಆ ಉತ್ಸಾಹ, ಓಡಾಟ, ಮಣ್ಣಿನ ಸುಗಂಧ, ಹಾಡುವ ಹಕ್ಕಿಗಳ ಕೂಗು... ಇವು ಎಲ್ಲವೂ ನಮ್ಮನ್ನು ಮತ್ತೆ ನಿಸರ್ಗದತ್ತ ಕರೆದು ಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ನಾವು ಕೇಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇವಾ? ಸಮಯ ನೀಡುತ್ತೇವಾ?
Read more

ಎಲ್ಲಿ ಜಾರಿತು ಮನ?

ರಾಮಣ್ಣನ ಕನಸು ರಾಮಣ್ಣ ಸರಳ ಮನಸ್ಸಿನ ರೈತ. ಒಂದು ಎಕರೆ ಜಮೀನು, ಬಡತನದಲ್ಲಿ ಬದುಕು, ಆದರೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನೆಮ್ಮದಿ. ಹೆಂಡತಿ ಗೋಪಿ , ಮನೆಯ ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವ ಶ್ರದ್ಧಾಳು ಗೃಹಿಣಿ. ಮೊದಲ ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳು: ಪ್ರವೀಣ್ ಮತ್ತು ಪ್ರಮೋದ್ . ಮನೆಯವರ ಆಕಾಂಕ್ಷೆ ಏನೆಂದರೆ, ಒಂದು ಹೆಣ್ಣುಮಗು ಬೇಕೆಂಬುದು. ದೇವರು ಆಶೀರ್ವದಿಸಿದಂತೆ ಹೆಣ್ಣುಮಗು ಹುಟ್ಟಿತು — ಪದ್ಮಿನಿ. "ದೇವ್ರು ನನಗೆ ದೇವಿಯೇ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ!" ಎಂದು ಊರಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಘೋಷಿಸಿದ ರಾಮಣ್ಣ. ಮಕ್ಕಳ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಪ್ರವೀಣ್ ಮತ್ತು ಪ್ರಮೋದ್ ಹತ್ತನೇ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ಜೀವನದ ಹೊರೆ ತಾಳಬೇಕೆಂದು ಬಾಂಬೆಗೆ ಹೋದರು. ಕಾರ್ಖಾನೆಯಲ್ಲಿ ದುಡಿದು, ತಾವು ಕಲಿಯದೇ ಬಿಟ್ಟ ಬದುಕನ್ನು ಸಹೋದರಿಯ ಕನಸುಗಳಾಗಿ ರೂಪಿಸುವ ಕನಸು ನೋಡಿದವರು ಅವರು. ಪದ್ಮಿನಿಗೆ ಓದಿನಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಎಂಟನೇ ತರಗತಿ ಪಾಸಾದರೂ, ಒಂಭತ್ತರಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಿಬಿಟ್ಟಳು. ಆದರೆ ಅವಳು ಕನಸು ಕಾಣತೊಡಗಿದಳು. ಪದ್ಮಿನಿಯ ಕನಸು "ನಾನೂ ಒಂದು ದಿನ ಶ್ರೀಮಂತನಿಗೆ ಮದುವೆಯಾಗ್ತೀನಿ. ಕಾರು, ಬಂಗ್ಲಾ, ಎಲ್ಲವೂ ನನ್ನದೇ ಆಗಬೇಕು!" – ಈ ಕನಸುಗಳು ಅವಳ ದೈನಂದಿನ ಜೀವಾಳವಾಗಿದವು. ಪ್ರವೀಣ್ ಮತ್ತು ಪ್ರಮೋದ್ ತುಂಬಾ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಿದರು: "ಪರೀಕ್ಷೆ ಪಾಸ್ ಆಗು ಪದ್ಮಿನಿ, ನಿನ್ನ ಜೀವನ ನಿನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳು" ಎಂದು. ಪದ್ಮಿನಿ… ಅವಳ ಆಸಕ್ತಿ ಪುಸ್ತಕಗಳಲ್ಲಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಎಂಟನ...
Read more

ಕೇಶವನ ಕನಸು ಸಾಕಾರ: ಕಮಲಾಳ ಹೋರಾಟದ ಕಥೆ

ನಾನು ಕೇಶವ, ನನ್ನ ಎಸ್‌ಎಸ್‌ಎಲ್‌ಸಿ ಮುಗಿಸಿ ಮಾಲೀಕರಾದ ಶ್ಯಾಮ್‌ನ ಕೃಷಿ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದೆ.   ನನ್ನ ತಂದೆ-ತಾಯಿ ಅಕ್ಕಮ್ಮ ಮತ್ತು ಕುಟ್ಟಿ ಕೂಡ ಅಲ್ಲೇ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಮಾಲೀಕರಾದ ಶ್ಯಾಮ್ ಅವರನ್ನು ನೋಡಿದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ನಾನು ಶ್ರೀಮಂತ ಕುಟುಂಬದ ಮಗಳನ್ನು ಮದುವೆಯಾಗಲು ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆದರೆ 'ಯಾರು ಕೊಡುತ್ತಾರೆ? ನನ್ನಂತಹ ಬಡ ಹುಡುಗನಿಗೆ, ಶಾಲೆಯನ್ನು ಮುಗಿಸದ ಕೂಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವವನಿಗೆ?' ಎಂದು ನನಗೆ ತೋಚಿತು. ನಂತರ ನಾನು ಕಮಲಾಳನ್ನು ಮದುವೆಯಾದೆ.  ಅವಳ ತಂದೆ ತಾಯಿ ತಿಮ್ಮು ಮತ್ತು ರುಕ್ಕು ಅವರು ಸಹ ಇತರರ ಕೃಷಿ ತೋಟದಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಕಮಲ SSLC ಮುಗಿಸಿದ್ದಳು, ಆದರೆ ಹಣಕಾಸಿನ ಸಮಸ್ಯೆಯಿಂದ ಶಾಲೆ ಬಿಡಬೇಕಾಯಿತು. ಅವಳಿಗೆ ಇನ್ನೂ ಓದಲು ಆಸೆ ಇತ್ತು. ಮದುವೆಯಾದ ನಂತರ ಅವಳು 12ನೇ ತರಗತಿ ಪರೀಕ್ಷೆ ಬರೆಯಬೇಕೆಂದು ಹೇಳಿದಳು.   ಆದರೆ ನಾನು, 'ಅವಳು ಓದಿದರೆ ನನ್ನ ಮೌಲ್ಯ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ' ಎಂಬ ಭಯದಿಂದ ಅವಳನ್ನು ಓದಲು ಬಿಡಲಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ತಾಯಿ ಕೂಡ ಇದನ್ನು ಬಲವಾಗಿ ವಿರೋಧಿಸಿದರು. 'ಅವಳು ಓದಿದರೆ ಜನ ಏನು ಹೇಳ್ತಾರೆ?' ಅನ್ನುವುದು ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿತ್ತು. ತೋಟದಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಎಲ್ಲರೂ ಅವಳ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿ ನಗುತ್ತಿದ್ದರು.  ನಾನು ಖಿನ್ನತೆಗೆ ಒಳಗಾಗಿದ್ದೆ ಮತ್ತು ಕುಡಿಯಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದೆ. ಅನೇಕ ಬಾರಿ, ನಾನು ಹತಾಶೆಯ...
Read more